Суднобудування та флот Кримського ханства у XV–XVIII ст.
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
Анотація
Анотація. У статті досліджено флот Кримського ханства та традиції суднобудування у державі. Проаналізовано роль основних центрів суднобудівництва на півострові та територіях контрольованих ханством, розкрито військове та торгове значення флоту для держави. Висвітлено роль Османської імперії у розвитку флоту кримських татар та впливу турецьких суднобудівних традицій на морську справу ханства. Мета дослідження полягає у комплексному аналізі морського флоту кримців та морських традицій ханства. Наукова новизна полягає у тому, що вперше у вітчизняній історіографії здійснена спроба комплексно розглянути флот кримських татар – суднобудівні центри, типи суден, їх тактичне військове, логістичне та торгове застосування. Проаналізовані тогочасні джерела в яких згадується флот Кримського ханства. Надана характеристика човнів, які використовували киримли. Висновки. Автором визначено, що Кримське ханство мало власний флот, однак його мала чисельність не дозволяла говорити про ханство як потужну морську державу. Розвиток флоту не передбачала військова доктрина та стратегія ханів, в центрі уваги яких знаходились сухопутне військо, а саме – мобільна легка кіннота. Кримські татари використовували човни переважно для двох цілей – торгівлі та транспортування війська. Зокрема, військо кримських татар транспортували човнами під час походу на черкесів у 1545 р., у військових кампаніях проти Сефевідів у 1617 та 1638 рр. Через те, що Османська імперія після 1475 р. контролювала практично усі ключові порти Кримського півострова, а кримці не мали спеціалістів з побудови човнів та відповідні технології, флот кримців розвивався під прямим впливом Порти. Османська імперія була зацікавлена у будівництві морських і річкових суден у кримських портах, зважаючи на наявність деревини та інших матеріалів. Саме османські бойові човни захищали ханство від атак козаків та інших супротивників. Популярним типом суден серед кримців стали галери, які дозволяли транспортувати рабів (работоргівля була однією з основ економіки ханства) та війська. Хани та представники еліти (впливові мурзи і беї) могли будувати власні морські та річкові судна.
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
Посилання
References
Podhorodecki, L. (1987). The Crimean Khanate. Warsaw [in Polish].
Hromenko, S. (2023). The First Russo-Turkish War and Crimea. Preparation. Retrieved from: https://ua.krymr.com/a/pesha-rosiysko-turetska-viyna-i-krym-pidhotovka-hromenko/32267406.html [in Ukrainian].
Hrybovsky, V. (2005). The territory of settlement and the nature of relations between the Black Sea Nogais and the agricultural population of the Ukrainian steppe frontier in the period 1739–1768. Kozatska spadshchyna [Cossack Heritage], 2, 60–76 [in Ukrainian].
Eravcı, H. (2023). The Role of the Crimean Tatars in the Ottoman-Safavi Wars. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi [Selcuk University Journal of Turkish Studies], 57, 21–36.
Ivanicz, M. (2007). Enslavement, slave labour and treatment of captives in the Crimean Khanate. In.: Geza, D., Pal, F. (eds.). Ranson slavery along the ottoman borders (early fifteenth-early eighteenth centuries). Leiden; Boston, 193–219.
Kozlovsky, S. (2025). The army of the Crimean Khanate in the middle of the 15th–16th centuries: numbers, human and resource potential. Vcheni zapysky Tavriiskoho natsionalnoho universytetu im. V. Vernadskoho. Seriia: Istorychni nauky [Scientific notes of the V. Vernadsky Tavrichesky National University. Series: Historical Sciences], 36 (75)/2, 84–91 [in Ukrainian].
Kolli, L. (1911). Historical documents on the fall of Kafa. Izvestiya Tavricheskoj uchenoj arhivnoj komissii [News of the Tauride Scientific Archival Commission], 45, 1–18 [in Russian].
Guilmartin, J. (2002). Galleons and Galleys. London.
Ruev, V. (2011). Ottoman expeditionary corps during the capture of Crimea in 1475. Hileia [Gileya], 50, 19–25 [in Russian].
Kozlovsky, S. (2025). Artillery as a tactical component of the military art of the Crimean Khanate (XV–XVI centuries). Naukovi zapysky Vinnytskoho derzhavnoho pedahohichnoho universytetu im. M. Kotsiubynskoho. Seriia: Istoriia [Scientific notes of M. Kotsiubynsky Vinnytsia State Pedagogical University. Series: History], 53, 123–133 [in Ukrainian].
Tunmann, I. (1991). Crimean Khanate. Simferopol [in Russian].
d’Ascolli, E. (1902). Description of the Black Sea and Tataria (1634) ZOOYD [ZOOID], 24, 89–180 [in Russian].
(1902). The Journey of the Chevalier Chardin through Transcaucasia in 1672–1673. Tiflis [in Russian].
Celebi, E. (2008). Book of Travel. Crimea and Adjacent Regions. (Excerpts from the work of a 17th-century Turkish traveler). Simferopol [in Russian].
Bostan, I. (2007). Ottoman maritime arsenals and shipbuilding technology in the 16-th and 17-th centuries. Foundation for Sciense, Technology and Civilization Limited, 1–16.
Sribnyak, I., Dudar, R. (2012). Naval Forces of the Ottoman Empire (15th–early 19th centuries). Ukrainska oriientalistyka [Ukrainian Orientalism], 6, 138–141 [in Ukrainian].
Couto, D., Giunergun, F., Fabris, M. (2014). Seapower, Technology and Trade: Studies in Turkish Maritime History. Istanbul.
Groot, A. (1978). The Ottoman Empire and the Dutch Republic. Leiden.
The Life of Reginald Heber, D. D., Lord Bishop of Calcutta. (1830). Vol. I. New York.
Peyssonnel, C. (1787). Treatise on Black Sea Trade. At Cuchet. Retrieved from: https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bd6t5781028b/f26.item.texteImage [in French].
List of articles of the Moscow envoy to Crimea Ivan Sudakov in 1587–1588. (1891). Izvestiya Tavricheskoj uchetnoj arhivnoj komissii [News of the Tauride Registration Archival Commission], 43–80 [in Russian].
(1973). History of Sahib Giray Han (Histoire de Sahib Giray, khan of Crimea de 1532 a 1551). Ankara [in Turkish].
Mehmed, B. (2000). Mehmed er-Rumi (Edirneli)'s Nuhbetü't-tevärih ve'l-ahbär and Tärih-i äl-i Osman'i (Texts, Analysis). PhD Thesis. Istanbul [in Turkish].
Naima, M. (2016). Huseyn’s Gardens in Extracts from Stories from the West and the East (Report on Ukraine). Kyiv [in Ukrainian].
Halim Giray Sultan. (2019). Gülbin-i Hanân. (İ. Gültekin, ed.). Ankara [in Turkish].
(1889). Collection of the Imperial Russian Historical Society. Vol. 66. Reports and other papers of English ambassadors, envoys, and residents at the Russian court from 1728 to 1733. St. Petersburg [in Russian].
Sas, P. (2024). Sahaidachny: Thunderstorm of Tsars and Sultans. Kyiv [in Ukrainian].